Minik bir deniz kızı varmış. Adı Mercan’mış. Mercan, denizin en derin yerinde, yosunlardan yapılmış pembe bir evde yaşarmış. Her sabah uyandığında ilk işi, rengarenk balıkları izlemek olurmuş. Bir gün, penceresinden geçen turuncu bir balık görmüş. Bu balık diğerlerinden çok farklıymış. Pulları güneş gibi parıldıyormuş.
Mercan, turuncu balığın peşine düşmeye karar vermiş. Nereye gidiyorsun? diye sormuş. Balık, kuyruğunu sallayarak cevap vermiş: Beni takip et, sana harika bir yer göstereceğim. Mercan heyecanla balığı takip etmiş. Yosun ormanlarının arasından geçmişler. Dikenli denizkestanelerinin yanından yüzmüşler. Sonunda, kocaman bir mercan kayalığına varmışlar.
Bu kayalık, Mercan’ın hayal edebileceğinden daha güzeldi. Kayalığın üzerinde mavi, yeşil, sarı ve mor renkte küçük balıklar oynaşıyormuş. Her biri farklı bir desene sahipmiş. Mercan, bu manzaraya hayran kalmış. Turuncu balık, Burası benim evim demiş gururla. Mercan, Burada yaşamak ne kadar eğlenceli olmalı diye düşünmüş. O sırada küçük bir ahtapot kayaların arasından çıkmış ve Mercan’a el sallamış.
Ahtapot, Yeni arkadaş mı buldun? diye sormuş turuncu balığa. Balık, Evet, o da bizimle oynamak istiyor demiş. Mercan çok mutlu olmuş. Üçü birlikte saklambaç oynamaya başlamışlar. Mercan, bir yosun perdesinin arkasına saklanmış. Ama kıkırdamaktan kendini ele vermiş. Arkadaşları onu hemen bulmuş ve hepsi birlikte gülmüşler. Gün batana kadar oynamışlar.
Akşam olunca Mercan eve dönmesi gerektiğini anlamış. Yeni arkadaşlarına veda etmiş. Turuncu balık, Yarın yine gel, sana deniz altının başka güzelliklerini de göstereyim demiş. Mercan, yüzünde kocaman bir gülümsemeyle evine yüzmüş. O gece uykuya dalarken, yarınki macerayı hayal etmiş. Deniz altının sonsuz keşfedilecek yeri olduğunu artık biliyormuş.
