Mercan kayalıklarının arasında, güneş ışığının suya vurduğu bir yerde, rengarenk balıklar yaşarmış. Küçük bir balık olan Mavi, pullarının parıltısıyla herkesin dikkatini çekermiş. Bir gün Mavi, arkadaşlarıyla oynarken kayıp bir deniz yolunun varlığını duymuş. Bu yol, eski zamanlardan kalma bir sırrı saklıyormuş. Mavi, merakla dolup taşmış ve bu yolu bulmak için yola çıkmaya karar vermiş. Yanına en yakın arkadaşı Turuncu’yu da almış. Turuncu, biraz çekingenmiş ama Mavi’nin heyecanına dayanamamış.
İkili, yosun ormanlarının arasından geçerken deniz kaplumbağalarının fısıltılarını duymuş. Kaplumbağalar, kayıp yolun bir mercan mağarasının derinliklerinde başladığını söylemiş. Mavi ve Turuncu, karanlık mağaraya doğru yüzerken kalpleri hızlı hızlı atmış. Mağaranın girişinde parlayan bir ışık görmüşler. Bu ışık, onlara yol göstermiş. İçeride, duvarlarında eski çizimler olan bir tünel bulmuşlar. Çizimlerde, deniz canlılarının birlikte nasıl yaşadığı anlatılıyormuş.
Bir süre sonra, tünelin sonunda büyük bir odaya ulaşmışlar. Odanın ortasında, üzerinde yosun kaplı bir taş duruyormuş. Taşın üzerinde şöyle yazıyormuş: “Bu yol, paylaşanların kalbinde başlar.” Mavi, bu sözün anlamını düşünürken Turuncu, bir köşede sıkışmış küçük bir deniz yıldızını fark etmiş. Hemen yardım etmişler. O anda, taşın altından ışıl ışıl bir akıntı çıkmış. Akıntı, onları yepyeni bir mercan bahçesine götürmüş. Burası, daha önce gördükleri hiçbir yere benzemiyormuş. Rengarenk balıklar burada mutlulukla dans ediyormuş.
Mavi ve Turuncu, bu güzel yeri arkadaşlarına anlatmak için geri dönmüş. Artık biliyorlarmış ki gerçek keşif, başkalarına yardım etmekle başlıyormuş. Kayıp deniz yolu, aslında herkesin içinde saklıymış. Onu bulmak için sadece biraz merak ve çokça iyilik gerekiyormuş.
