Ay ışığı ormanın içinden süzülüp dalların arasında dans ederken küçük baykuş Pofuduk yuvasında huzursuzca kıpırdanıyordu. Normalde bu saatlerde uyanık olurdu ama bugün bir şey farklıydı. Gagasının altında bir tüy kadar hafif bir merak onu rahat bırakmıyordu. Annesi derin bir uykudayken Pofuduk yavaşça kanatlarını açtı ve sessizce uçmaya başladı.
Ormanın tanıdık sesleri geceye karışmıştı. Ağaçkakanın tokmağı susmuş, sincaplar yuvalarına çekilmişti. Pofuduk yaşlı meşe ağacının yanından geçerken yerde parlayan bir şey gördü. Küçük bir ışık huzmesi gibiydi. Yavaşça alçaldı ve tozlu bir kitap buldu. Kapaktaki altın harfler ay ışığında pırıl pırıl parlıyordu. Kitabın adı “Rüya Ormanı’nın Sırları”ydı.
Pofuduk gagasıyla kitabı nazikçe kavradı ve bir mantarın üstüne kondu. İlk sayfayı açtığında resimler canlanmaya başladı. Sayfalardan minik kelebekler uçuşuyor, çiçekler açıyordu. Her sayfada ormanın farklı bir köşesinin hikayesi vardı. Bir sayfada kayıp bir derenin sesi, diğerinde ise unutulmuş bir mağaranın sırrı anlatılıyordu. Pofuduk heyecandan nefesini tuttu.
Tam o sırada rüzgar yaprakları hışırdattı ve kitabın sayfaları hızla çevrilmeye başladı. Bir an için Pofuduk kitabı kaybedeceğini sandı. Ama hızla kanatlarını açtı ve sayfaların arasına kondu. Kitap onu yanına çağırıyor gibiydi. Pofuduk annesinin ona anlattığı eski bir masalı hatırladı. O masalda kayıp bir kitap, ormanın tüm hayvanlarına huzur getirirmiş.
Pofuduk kitabı sıkıca tuttu ve yuvasına doğru uçmaya başladı. Yolda ona küçük bir ateş böceği eşlik etti. Işık, karanlıkta ona yol gösteriyordu. Yuvasına vardığında annesi hâlâ uyuyordu. Pofuduk kitabı yuvasının kenarına koydu ve içini ısıtan bir sıcaklık hissetti. Artık bu kitap onundu ve her gece bir sayfasını okuyacaktı. Gözlerini kapattığında rüyasında kitabın sayfalarındaki renkli diyarları gördü.
