Bir varmış, bir yokmuş. Ormanın en güzel köşesinde, yemyeşil ağaçların arasında küçük bir kulübe varmış. Bu kulübede Pamuk Prenses ve yedi arkadaşı mutluluk içinde yaşarmış. Ama son zamanlarda Pamuk Prenses’in aklında hep aynı soru varmış. Acaba yeni bir arkadaş edinmenin tam zamanı mı? Yedi cüce her gün işe gidiyor, Pamuk Prenses ise ev işlerini yaparken yalnız kalıyormuş. Bir sabah, perdeleri açarken camda bir hareket görmüş. Bu, minik bir sincapmış. Sincap elindeki cevizi sıkıca tutuyor, kocaman gözleriyle Pamuk Prenses’e bakıyormuş.
Pamuk Prenses hemen kapıyı açmış. Merhaba küçük dost, diye fısıldamış. Sincap önce korkmuş, sonra yavaşça yaklaşmış. Pamuk Prenses elini uzatmış ve sincap, minik burnuyla parmaklarını koklamış. O anda Pamuk Prenses’in kalbinde sıcacık bir his belirmiş. Bu küçük sincap, belki de aradığı arkadaş olabilir miydi? Ama bir sorun varmış. Sincap, kulübenin içine girmek istemiyormuş. Her seferinde eşikte durup geri kaçıyormuş. Bu durum Pamuk Prenses’i biraz üzmüş. Oysa ona sıcacık bir yuva ve taze fındıklar hazırlamıştı.
Günler geçtikçe sincap daha sık gelmeye başlamış. Bazen pencerenin önünde, bazen çatının kenarında beliriyormuş. Pamuk Prenses, onunla konuşmak için her gün dışarı çıkıyormuş. Bir gün, sincabın bir dalın üzerinde durup aşağıya baktığını görmüş. Belki de bu küçük hayvan yalnızlıktan korkuyordur, diye düşünmüş. Hemen içeri gidip bir tabak süt ve bir avuç ceviz getirmiş. Sincap, bu ikramı görünce hemen aşağı atlamış. İkisi birlikte, ağacın altında oturup kahvaltı yapmışlar. Pamuk Prenses, bu anın ne kadar huzurlu olduğunu fark etmiş. Belki de arkadaşlık, birinin evine girmekten çok daha fazlasıymış.
Akşam olunca yedi cüce eve dönmüş. Pamuk Prenses onlara yeni arkadaşından bahsetmiş. Cüceler çok sevinmiş. Uykulu, hemen pencereden dışarı bakmış. O küçük sincap nerede şimdi? diye sormuş. Pamuk Prenses gülümseyerek, Onun yuvası ormanda, ama kalbi artık bizimle, demiş. O gece hep birlikte, sincap için küçük bir tahta ev yapmaya karar vermişler. Ertesi sabah, el birliğiyle kulübenin hemen yanına minik bir evcik inşa etmişler. Sincap, bu yeni evini görünce çok mutlu olmuş. Hemen içine girip cevizlerini yerleştirmiş. Artık Pamuk Prenses’in gerçek bir arkadaşı varmış. Hem de her gün onu ziyaret eden, onunla oyunlar oynayan, birlikte şarkılar söyleyen bir arkadaş. Bu, Pamuk Prenses’in hayal ettiğinden çok daha güzel bir arkadaşlıkmış.
