Bir varmış bir yokmuş, güneşin altın gibi parladığı bir bahçede, rengârenk çiçeklerin arasında neşe dolu bir arı kovanı varmış. Bu kovan, hep birlikte yaşayan binlerce küçük arının yuvasıymış. Her sabah erkenden uyanır, kanatlarını sıvazlar ve güne başlarlarmış. İçlerinde en küçüğü, adı Minik olan bir arıymış. Minik, peteklerde dans etmeyi çok sever ama bazen işlerin nasıl yürüdüğünü anlamakta zorlanırmış.
Bir gün, kovanın en yaşlı arısı Nine Arı, tüm arıları toplamış. “Bugün hep birlikte bal yapacağız,” demiş. Minik çok heyecanlanmış. Herkes hemen işe koyulmuş. Bazı arılar çiçeklerden tatlı özsu toplamış, bazıları petekleri örmüş. Ama Minik, ne yapacağını bilememiş. “Ben de bal yapmak istiyorum,” demiş. Nine Arı gülümsemiş. “Önce çiçeklerin sırrını öğrenmelisin,” diye fısıldamış.
Minik, yanına arkadaşı Pırıl’ı almış ve çiçek tarlasına uçmuş. Orada sarı papatyalar, mor menekşeler ve beyaz yoncalar varmış. Minik, bir papatyanın üzerine konmuş. Papatya ona, “Hoş geldin küçük arı,” demiş. Minik, papatyanın içine bakınca ne görmüş? İçerisi tatlı bir özsuyla doluymuş! Pırıl hemen yanına gelmiş. “İşte balın başladığı yer burası,” demiş. Minik, hortumunu uzatmış ve özsuya dokunmuş. O an, dünyanın en tatlı tadını almış.
Tam o sırada, kara bir bulut gökyüzünü kaplamış. Rüzgar hızlanmış ve yağmur başlamış. Minik çok korkmuş. “Kovanı bulamayacağım,” diye ağlamaya başlamış. Ama Pırıl sakinmiş. “Korkma, ben seni götürürüm,” demiş. İki arı, yağmurun altında kanat çırpmış. Derken, bir yaprağın altında duran bir tırtıl görmüşler. Tırtıl onlara seslenmiş. “Gelin, burada bekleyin. Fırtına geçene kadar sizi korurum,” demiş. Minik ve Pırıl, tırtılın yanına sığınmış. Tırtıl, onlara sabretmeyi ve birbirine güvenmeyi anlatan bir hikaye anlatmış.
Yağmur durmuş, güneş yeniden çıkmış. Minik ve Pırıl, tırtıla teşekkür edip kovana dönmüş. Kovandaki tüm arılar onları bekliyormuş. Nine Arı, Minik’in getirdiği özsuyu almış. “Bu çok güzel bir başlangıç,” demiş. Minik, o gün balın sadece çiçeklerden değil, dostluktan ve cesaretten de yapıldığını öğrenmiş. Petekler artık daha tatlıymış. Çünkü içinde neşeli kahramanların bir araya gelmesinin sıcaklığı varmış.
