Bir varmış bir yokmuş. Ay her gece olduğu gibi yine yuvarlak ve bembeyazmış. Işığı ormanın içindeki küçük açıklığa vuruyormuş. Bu açıklıkta beş küçük dost yaşarmış. Bir tavşan, bir kirpi, bir kumru, bir sincap ve bir de minik bir ateş böceği. Her gece ay ışığında toplanır, kocaman bir yaprağın üzerine otururlarmış. Ama bu gece farklıymış. Çünkü bu gece sıra, en yaşlı ve en bilge masalı anlatmaya gelmiş. O masal kimsenin bilmediği, çok eski bir zamanda geçen bir hikayeymiş.
Tavşan heyecanla öne atılmış. “Bu masalı duydunuz mu?” diye fısıldamış. Kumru kanatlarını çırparak “Hayır, anlat da dinleyelim” demiş. Ama kimse tam olarak nasıl başlayacağını bilememiş. Derken küçük ateş böceği parlayarak söze girmiş. “Belki de masal, ayın neden bazen incecik bir yay gibi göründüğünü anlatıyordur” demiş. Sincap heyecanla fırlamış. “Hadi, hep birlikte hatırlamaya çalışalım” demiş. Kirpi ise sessizce dinlemiş. Onların bu tatlı telaşı, ay ışığını daha da gümüş rengine boyamış.
Her biri masalın bir parçasını hatırlamaya başlamış. Tavşan, masalda bir nehir olduğunu söylemiş. Kumru, nehir kenarında yaşayan bir kız çocuğundan bahsetmiş. Kirpi ise çocuğun elinde parlayan bir taş taşıdığını eklemiş. İşte o taş, ayın ışığını toplarmış. Sincap heyecanlanmış. “Masalın kahramanı bu kız çocuğu işte!” diye bağırmış. Ama masalın tamamı hâlâ bir sırmış. Küçük ateş böceği, arkadaşlarının topladığı bu parçaları birleştirmeye çalışmış. Onun ışığı her parlayışında, masalın bir kısmı daha netleşmeye başlamış. Gece ilerledikçe, meraklarını daha da büyümüş.
Masalın bir parçası şöyleymiş:
| Kahraman | Görevi |
| Nehir Kızı | Ay ışığını parlayan taşta toplamak |
| Bilge Baykuş | Ona yolu göstermek |
| Uyuyan Çiçek | Sırrı fısıldamak |
Beş dost, bu parçaları bir araya getirdikçe masal canlanmış. Artık ayın neden bazen inceldiğini, bazen dolunay olduğunu biliyorlarmış. Çünkü her gece, yeni bir kahraman o parlayan taşa bir parça ışık ekliyormuş. Işık birikince ay yuvarlaklaşıyormuş. Işık azalınca da inceliyormuş. İşte bu yüzden ay, gökyüzünde hep aynı görünmezmiş. Onlar bu sırrı öğrenince çok mutlu olmuşlar. Küçük ateş böceği ise en parlak ışığıyla onları aydınlatmış. Gecenin karanlığında, bu beş meraklı kahramanın keşfettiği bu bilgi, onları birbirine daha da yakınlaştırmış. Ay ışığı altında, masalın sonuna varmışlardı. Ama asıl macera, şimdi başlıyordu. Çünkü artık onlar da bu masalın bir parçasıydı.
